"जुत्ता भेटियो, छोराछोरी भेटिएन – अझ कति आमाले सन्तान गुमाउनुपर्ने?"

                    

जुत्ता भेटियो, छोराछोरी भेटिएन – आमाको पीडा

समाजमा सबैभन्दा ठूलो पीडा भनेको आमाबाबुले आफ्ना सन्तान गुमाउनु हो। जीवनभर सपना बोकेर हुर्काएको सन्तान अचानक नफर्किँदा बाँकी जीवन आँसु र पीडामै बित्छ।

आज हामीले देख्ने दृश्य—रगतले दागिएको जुत्ता, हातमा नेपालको झण्डा र एक आमा रोइरहेको मुहार—यथार्थमा हजारौँ परिवारको कथा हो। कोही युद्धले सन्तान गुमाउँछन्, कोही दुर्घटनाले, कोही त आन्दोलनमा न्याय खोज्दा पनि आफ्ना प्रियजन सधैंका लागि हराउँछन्।

किन हरेक आमाको छाती चिरिन्छ?

👉 राजनीति र सत्ता संघर्षमा सामान्य नागरिक नै बलि चढ्छ।

👉 विकासको वाचा अधुरै रहन्छ तर शवयात्रा दिनदिनै देखिन्छ।

👉 न्याय खोज्दा आवाज दबाइन्छ, अनि परिवारले जुत्ता मात्र पाउँछन्, सन्तान कहिल्यै फर्किँदैन।

हाम्रो जिम्मेवारी के हो?

शान्ति र न्यायका लागि आवाज उठाउनु।

राज्यलाई दायित्व सम्झाउनु कि हरेक जीवन मूल्यवान् छ।

आमाहरूको आँसु पुछ्न, युवाहरूको रगत बचाउन हामी सबै जागरुक बन्नु।

निष्कर्ष

"जुत्ता भेटियो, छोरा भेटिएन" भन्ने वाक्य मात्र होइन, यो हाम्रो समाजको कठोर वास्तविकता हो। अझ कति आमा–बाबुले आफ्ना सन्तान गुमाउनु पर्छ? अब समय आएको छ—आमाबाबुको आँसु सुकेको देख्ने, शान्त र सुरक्षित नेपाल बनाउन योगदान गर्ने।

Redirecting... Please wait.